دستور زبان// درس دهم 1

شخص:

فعل های زبان فارسی، در 3 شخص صرف می شوند:

شخص:

اوّل شخص

دوم شخص

سوم شخص

شمار

مفرد:

من

تو

او

جمع:

ما

شما

(آنها)ایشان

** به دو شکل مفرد و جمع در زبان فارسی، شمار می گوییم.

صرف:

وقتی که صورت های شش گانه ی فعل ها را به دنبال هم می آوریم. آن را صرف کرده ایم.

۱) آمدم- ۲) آمدی- ۳) آمد- ۴) آمدیم- ۵) آمدید- ۶) آمدند

به هر کدام از این صورت های شش گانه" ساخت یا صیغه ی فعل می گوییم.

مصدر:

در لغت به معنی سرچشمه و منشأ. و در اصطلاح به کلماتی گفته می شود که فعل از آن ها ساخته می شود. اصلی ترین نشانه ی مصدر(-َن) است، که در پایان کلمه قرار می گیرد. البته نباید اسم هایی را که آخِرِ آن ها به «ن» ختم می شود، با مصدرِ فعل های فارسی اشتباه گرفت:

مثال برای مصدر:« گفتن- خواندن- شنیدن- مُردن- دانستن و ...»

بنا بر توضیح ارائه شده نمی توانیم اسمهایی از قبیل:« دامن- ساتَن و ...» را مصدر شمرد.